هم‌رسانی کنید

بچه که بودیم، بایست برگه‌های امتحانی مدرسه را اول به امضای پدر می‌رساندیم و سپس به رؤیت آموزگار. من بچه درس‌نخوانی نبودم اما پدرم فقط بیست را نمره به حساب می‌آورد. امضا گرفتن از او حتی بر برگه امتحان ریاضی با نمره هفده با ترس و اضطراب و تشویش همراه بود.
سخت‌گیری‌های پدرم نمره‌هایم را افزایش نداد اما باعث شد جعل امضا را خوب یاد بگیرم. بعدها در خدمت سربازی، این توانایی به من کمک کرد به هر مرخصی استحقاقی‌ام، دو روز مرخصی تشویقی با امضای سرهنگ اضافه شود! آنجا بود که فهمیدم سخت‌گیری پدرها حکمتی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *